Elsevier complimenteus over Primeurjager

Het weekblad Elsevier schreef op 22 juni jl. online deze positieve recensie over Primeurjager.

Den Aantrekker biedt vermakelijk inzicht in roddeljargon

De grenzen tussen ‘hogere’ en ‘lagere’ journalistiek vervagen. Zo publiceerde zowel de Volkskrant als NRC Handelsblad onlangs een interview met Guido den Aantrekker, terwijl deze kranten vroeger toch erg neerkeken op diens metier: de roddeljournalistiek. De aanleiding voor het gesprek was Primeurjager. Dit boek biedt volgens de achterflap ‘een sensationeel inkijkje in de harde gossipwereld’. Dit doet het ergste vrezen. Maar de verslaggever van het weekblad Story vertelt vermakelijk en met zelfspot, onder meer over hoe de boze BN’er Daphne Deckers hem met een champagneglas bewerkte.

Taalkundig leerzaam is het inzicht dat Den Aantrekker biedt in het jargon van roddelbladen. In een verklarende woordenlijst legt hij nuchter de betekenis uit van de prikkelende termen die worden gebruikt om lezers te trekken. Een ‘liefdesbaby’ is bijvoorbeeld gewoon een baby en een ‘liefdesvilla’ een huis. Bij een ‘feestneus’ gaat het doorgaans om een cokesnuiver, terwijl een ‘eeuwige vrijgezel’ als omschrijving dient voor een homo die daar (nog) niet voor wil uitkomen. Voor de laatste categorie kan ook de uitdrukking ‘nooit de ware gevonden’ worden ingezet.

Vaak moeten roddeljournalisten hun onwetendheid maskeren. Het gezegde ‘ingewijden weten zeker’ wijst op vage vermoedens en ‘mysterieuze minnaar’ betekent: we hebben geen flauw idee wie het is. En wat wil het zeggen als Storymelding maakt van een ‘bijna fataal’ ongeluk? Dat er niets aan de hand was.

Ook in het weekblad Elsevier zelf staat het stukje inmiddels (vanaf 2 juli jl.), op de pagina Cultuur:

ELSEVIER